خزینه

کیسه میکشیم بر مخ و باورها

کنسرو باز کن

سیستم بسته یه چیزی هست مثل کنسرو. توش چه خبره زیاد فرقی نداره، موضوع این هست که بسته هست. 

قانون و روشنفکرا می‌گن توهین به عقاید دیگران درست نیست و حتی جرم هست. این حرف اگر چه در ظاهر و ساختار کلیش خیلی حرف قشنگ و بی نقصی نشون می‌ده و زیاد مورد مصرف حتی قشر روشنفکر هم هست، ولی به نظر من پای در گِل داره شدید! 

مشکلاتش زیاده ولی چیزی که من میخام بهش گیر بدم همون سیستم بسته بودنش هست. کنسرو بودنش هست. تاریخ مصرف طولانی داشتنش هست. چیزی که اگر باز بود در چند ساعت بو گندش همه جا رو برمیداشت، با کنسرو شدنش میتونه ماهها و سالها دوام بیاره. این یه قلم خوب نیست! اصلا خوب نیست!

فرض کنید عقیده و باوری غلط باشه. اصلا غلط هم نباشه ولی نقص داشته باشه. چطور باید این نقص رو بیان کرد؟ نقد؟ نه نمیشه. چون حتی با نقد اون باور، باز هم اینکه توهین شده بهش یا نشده با مخاطب هست و با توجه به اینکه بسیار بسیار کم هستند کسانی که نظری برخلاف عقیده شون بشنوند و ناراحت نشوند! در هر شکلش این نقد در محترمانه ترین حالتش توهین خواهد بود و صد البته غیر مجاز. خب همین میشه که یک باور و عقیده ی غلط همچنان سربلند و پرافتخار!! باقی خواهد ماند تا اینکه بسته به نوعش، تاریخ مصرفش به سر بیاد و دیگه بپوسه! اصلا قابل مصرف نباشه!

توهین از ریشه‌ی وهن یعنی سُست کردن، یعنی به لرزه درآوردن. خب چرا که نه؟ اگر چیزی سُست هست چرا به لرزه نیاریمش؟ به عبارتی علامت سوال رو بیرون کشیدن. سُستیها رو نشون دادن. من توهین رو دوست دارم. "متوهنین!!" رو دوست دارم. اگر چه همیشه بد دیدن. همیشه مجازات شدند و بدترین هتاکی‌ها رو تحمل کردند - چیزی که در واقع بد هست همین هتاکی و تعدّی هست نه توهین - ولی رشد بشریت به این افراد مدیون هست. درصد چشمگیری از رشدمون رو بدهکاریم به این افراد. این افراد کمیاب، جسور، غیور، متفکر، تا حدی نابغه و زیرک هستند. خیری بابت توهینشون نمی بینن ولی قهرمانان بشریت هستند و خواهند بود. زنده باد توهین!

 

* این نوشته رو به عنوان پیش نیاز پست بعدی، از خوشه آوردم. 

  
نویسنده : رایان ; ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٦ فروردین ۱۳٩٠
تگ ها : افاضه