خزینه

کیسه میکشیم بر مخ و باورها

حرمت رفتگان

نگوییم خدابیامرز. نگوییم مرحوم. نگوییم مغفور و از این حرفا. درست بهش نیگاه کنین انگاری حرف یه آدم گناهکار رو داریم میزنیم که نیاز به گذشت داره و بخشش و ... در کل نیازمند هست. 
اگر به روح و حیات پس از مرگ اعتقاد داریم، بگوییم، روحش شاد یا شادروان. 
اگر هم که نه میتونیم بگیم زنده یاد، نامش گرامی، یادش جاوید، یادش بخیر و از این حرفای انرژی مثبت و محترم. قشنگتر نیست؟

اگر متوفی برامون ارزش داره، پس احترامش رو پاس بداریم. کمترین احترام از همین گفتار شروع میشه. 

* وختی من مُردم، کسی بهم بگه مرحوم یا خدابیامرز، به جون خودم میام چنان گازی ازش میگیرم و انقدر میترسونمش که روانش پریش بشه! نیشخند

  
نویسنده : رایان ; ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٩ فروردین ۱۳٩٠
تگ ها : شر و ور ، افاضه