خزینه

کیسه میکشیم بر مخ و باورها

نوشتار یخ، گفتار صد معنی

شاید وقتی بشر زبان رو اختراع میکرد، نمیدونست که روزی نوشتن هم ساخته خواهد شد، پس باید تنها به انتقال مفهوم نیاندیشد که فکر پیشوندها و پسوندهایی هم بجز حالات صورت و بالا و بلندی صدا هم باشد.

شاید وقتی بشر نوشتن رو اختراع میکرد نمیدونست که نوشتار فقط اخبار و جملات سرد و بی حس گزارش گونه نخواهد بود که روزی توسط همین نوشتار، در فاصله هایی دور، قرار هست دلتنگیها و خوشیها و ناخوشیها منتقل بشن و اگر این رو میدونست شاید بجز علامت تعجب و سوال، علامتهایی نظیر شوخی یا جدی، دوستانه یا خشمگین، محبت آمیز یا از رو کینه و صدها حس و حالی که هر کسی فراخور حالش تجربه کرده رو ضمیمه ی حروف الفبا میکرد.

قطعا در راسانه هایی نظیر مسنجرها، همین نقیضه باعث بوده تا اسمایلیها ساخته بشن تا دو نفری که کلمات بی روح، تنها وسیله ی ارتباطشون هست به کمک اون بتونن حس و حالی بدن به حرفاشون اگر چه ناقص ولی تا کشف وب کم جوابگو بود و مکمل! هر چند در ایران هم دخترها وب کم رو معادل لباس زیر میدونن!! و غیر قابل دسترس!

از این هم که بگذریم، زبانها در یه چیزی هم بسیار ناموفق بودن. در معنی مفاهیم!! "انتقال مفاهیمی" که اصلا برا همون ساخته شدن.
مثلا اینکه به یکی بگی هر طور مایلی، برا خیلیا معنیش یعنی احترام به میل ت و خواسته ت در حالی که برا خیلیا دیگه این حرف به معنی یعنی میل ت و خواسته ت به یه ورم هم نیست!! البته این معضل وقتی هردو نفر یکسان میاندیشند مشکلی ایجاد نمیکنه ولی مشکل وقتی پیش میاد که دو طرز فکر و معنی متفاوت! از یه جمله استفاده کنن!!! واویلا آخ

× شوخی نیست. به امام، اکثر مشکلات روابط ماها، تو همین معضلیه که نوشتم.
× برا همینه تو مسنجر با کامنتها مجبورم هی بعده حرفم یه آیکون لبخند و نیشخند و بغل و گل و بوس و اگه بود مفصلترشو بزارم!! نیشخند

  
نویسنده : رایان ; ساعت ۱۱:٠٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۸ مهر ۱۳٩٠