خزینه

کیسه میکشیم بر مخ و باورها

آخرین قطره

برا همه پیش اومده یقینا، که ببینین که بهم ریختین و در مقابل این سوال که چه مرگته، دریغ از حتی کلمه ای! انگاری زبون آدم فلجه! یا مغزش هنگه هنگه. شاید حتی برا خود آدم هم سوال بشه، که راسی راسی چه مرگمه؟ چرا اینطور بهم ریختم؟ مگه چی شده؟

قضیه ی سختی نیست. ظرفیت آدم مثل همین لیوان آبه هست، چیکه چیکه پر میشه پر میشه پر میشه، تا آخرش با حتی یه قطره کوچولو و غیر قابل توجه، میبینی سرریز شد! حالا بشین فکرشو بکن که چرا؟ چی شد؟ نه! هر چی هم زور بزنی نمیتونی هار شدنت رو بندازی گردن اون قطرهه!

 

× مواظب باشین آخرین قطره ی لیوان پر کسی نباشین!! آدما همیشه انقدر منصف نیستن که آخرین قطره رو باعث تمام بدبختیاشون ندونن!  نیشخند

  
نویسنده : رایان ; ساعت ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٢ امرداد ۱۳٩٠
تگ ها : یومیاتم