خزینه

کیسه میکشیم بر مخ و باورها

سوپ تاشکندی. آنتی باکتریال

همش که نمیشه اظهار فضل کرد که (خودم خسته شدم!). سرما افتاده تا مریض نشدین این سوپ رو درست کنین بخورین من تضمین میکنم تا یه هفته مریض نشین. برا هفته ی بعدش هم خب هفته ی بعد بازم بخورین!

مواد لازم:
سیب زمینی کلهم یکی متوسط.
هویج هر نفر یکی متوسط.
پیاز هر نفر یکی کوچیک.
شلغم هر نفر یکی متوسط به بالا.
کرفس در حد یکی دو ساقه یا کمی لوبیا سبز یا یکم تره فرنگی. یه چیز سبز خلاصه (برا اینکه سوپ خوشگل و خوشرنگ بشه وگرنه تاثیری در منظورمون نداره).
بستنی قهوه یکی، ترجیحا چوبی.
یه بسته بزرگ بادوم زمینی مزمز.
لواشک سه تا کف دست مردونه و بلکه بیشتر.
نودل قارچ یا مرغ یکی، تریجحا مامی نشد نئودالیت، تئودالیت! چه میدونم از همینا دیگه.
عصاره یا آب مرغ هرچی وسعتون رسید.
باتری قلمی یکی.
به اصفهان یکعدد.
لیمو عمانی دو عدد، میتونین از آب لیمو هم استفاده کنید.
فلفل دو سر انگشت! (به قول ترکای لس آنجلس دو پینچ! شما چی میگین بهش؟!)
آب لوله از نوع بدون "نیترات" (همون فاضلاب خودمون) قد قابلمه تون.
چای احمد یا لیپتون یکی.
اینترنت پر سرعت به میزان لازم! + مسنجر ترجیحا یاهو که بشه وب هم داد و گرفت به میزان کافی!
شکر!! (از اونایی که ..) به میزان لازم برا عقل کل ها اگه دوروورتون هستن!

طرز پخت:
آب رو میزارین شروع به جوشیدن کنه. یقینا اگر مرد نیستین! میدونین که همه ی سبزیجاتی که گفتم باید پوست کندیده و شستیده و خورد گردیده شود. با دیرپزهاش شروع میکنین. هویج و پیاز رو اول میریزین تو آب. پیاز رو ریز کنین تو ذوق نزنه و معلوم نشه اصلن. برا استراحت میرین میشینین بستنی قهوه رو میکشین به دندون!
تموم که شد برمیگردین و سیب زمینی و شلغما رو مشغول میشین و میریزین تو قابلمه. میرین یه سر مسنجرتون رو باز میکنین، باتری قلمی رو میندازید تو موشواره! (که از صبح یادتون رفته خاموشش کنید و باتری تموم کرده!) یه مریمی، مرجانی، آرزویی چیزی می یابید یه 5 دیقه چت میکنین و یکم سربسرش میزارین! (البته شما مجیدی کامرانی رایانی گیر بیارید اگه از نسوان هستید)
برمگیردید و عصاره و پودر ضمیمه ی نودل و فلفل و نمک (نمک هر چه کمتر بهتر) بسته به ذایقه تون رو میریزید تو آب جوشه. میاین چت میکنین و بادوم زمینی میخورین و میرین یه سر میزنید به قابلمه و کف روشو جم میکنید تا سوپتون نه تنها خوشمزه بشه بلکه خوشگل هم بشه. خوشگلی یادتون نره شرط موفقیته تو زندگی! هر کی جور دیگه ای گفت تو دلتون بگید شکر (آخرین ماده ی لیست!) میخوری با عمه جانت!
برمیگردید سر مسنجر و به گپ و گفتمانتون ادامه میدید و لواشک میخورید. "به اصفهان" هم میخورید تا از ترشی لواشک ضعف نکنید و بازم بتونید ادامه بدید.
نودل رو خورد میکنید و اگه مثه من خوشگلی براتون مهمه تو یه ظرف دیگه میجوشونید و آبشو عوض میکنید (که سوپ رو کدر نکنه) و نیگر میدارید برا آخر سر که مواد سوپتون پخت. بعدش با دو تا لیمو عمانی و حسب کمبود کلسترول خونتون، کره، بریزید تو سوپ. یه چایی هم دم کنید با خودتون بیارید.
برمیگردید و چاییتون رو مینوشید و چتتون رو ادامه میدید تا طرف مقابلتون که شاکی شده از رفت و آمد مداومتون! با چند تا شکلک زبون و یکم فحش دوستانه ساین اوت کنه!! اینکارو که کرد دیگه سوپمون پخته!!

طرز خوردن!!:
بسته به ذایقتون ترشش کنید. حداقل نیم لیتر باید بخورید. مرده رو زنده میکنه جان خودم. با نون تست، تست نشده خوشمزه تر میشه! نوش جان.

× زیاد رو اسمش فکر نکنید تاشکند نه سوماترا نه هر جایی. چه فرقی داره حالا؟

  
نویسنده : رایان ; ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۸ آبان ۱۳٩٠
تگ ها : یومیاتم